جديدترين مطالب مديريتي
آموزش جديدترين و بروزترين مطالب مديريتي

انواع مديريت راه‌هاي مشخص تصميم گيري‌ها در امور تحت امر است. طرق مختلف مديريت مي‌توانند بسته به عواملي تغيير كنند مانند فرهنگ جامعه، وظيفه‌اي كه از كار انتظار ميرود، تفاوت نيروي كار، و شخصيت و توانايي‌هاي رهبران.

اين ايده قبلاً توسط روبرت تاننبائو و وارن اشميت در سالهاي ۱۹۵۸-۱۹۷۳ توسعه يافت. افرادي كه ميگفتند نوع مديريت و رهبري وابسته به پيشامدهاي جاري است؛ بنابرين مديران بايستي دسته‌اي از انواع مديريت را به خوبي بدانند تا در موقعيت لازم آن‌ها را به كار بگيرند.

مديريت استبدادي

به اين معني است كه مدير تصميمهايش را انفرادي مي‌گيرد، بدون توجه زياد به زير دستان. در نتيجه اين تصميمات مدير هستند كه نظر و شخصيت او را منعكس مي‌كنند؛ و طبيعتا اگر مديريت خوب باشد، مي‌تواند تصويري از اعتماد به نفس را به وجود آورد. از طرفي ديگر زير دستان ممكن است بيش از حد وابسته به رهبران شوند و احتمالا نظارت بيشتري لازم شود. مديران استبدادي دو دسته اند:

مديران دستوري Directive كه تصميمات را خودشان ميگيرند و مديران ارشد مورد قبول.
مديران آسان گير Permissive كه باز تصميمات را خود ميگيرند اما به زير دستان در نحوه اجرايي كردن آن آزادي عمل مي‌دهند.

مديريت پدرانه

در واقع نوع شديد مديريت پدرانه همان مديريت ديكتاتوري است اما تصميمات به نحوي گرفته مي‌شوند كه رغبت كاركنان نيز مانند تجارت مورد توجه قرار ميگيرند. يك مثال خوب در اين مورد مي‌تواند ديويد برنت و مايكل اسكات باشد كه مديريت يك نمايش تلويزيوني تخيلي رو بر عهده داشتند. به اين شكل كه مدير اكثر تصميمات را به كاركنان شرح مي‌دهد و از اينكه احتياجات اجتماعي و تفريحي شان تأمين است اطمينان حاصل ميكند. اين مي‌تواند كمبود ايجاد انگيزه در كارمندان را كه از سوي مديريت استبدادي ايجاد مي‌شود را تعديل كند. ارتباط معمولاً از بالا به پايين است، فيد بك و بازخوردي كه به مدير ميرسد باعث تشويق و دلگرمي مدير مي‌شود. اين نوع مديريت آن زمان بيشترين تأثيرات را دارد كه وفاداري را در كارمند ايجاد ميكند. رهبري قشر فقير، قدرداني از اهميت دادن به نيازهاي اجتماعي. عواملي هستند كه اين نوع مديريت را در وابسته كردن كاركنان به مدير شبيه مديريت استبدادي مي‌كنند.

مديريت دموكراتيك

در نوع دمكراتيك مدير به كاركنان اين اجازه را مي‌دهد تا در تصميم‌گيري شركت كنند: در اينصورت تمامي تصميمها با موافقت اكثريت همراه خواهند بود. ارتباطات در هر دو جهت گسترده هستند (از كاركنان به مديران و برعكس). اين نوع مديريت مخصوصاً زماني مفيد است كه بايستي تصميمهاي پيچيده‌اي گرفته شوند كه به تعدادي امور تخصصي نيازمند هستند: براي مثال وقتي كه يك سيستم جديد ICT نياز به استقرار در مكاني دارد، و مدير بالايي سواد كامپيوتري ندارد. از ديدگاه كلي تجارت، رضايت از كار و كيفيت كار بهبود خواهد يافت. هرچند فرآيند تصميم‌گيري شديداً كند مي‌شود، و نياز به جلب رضايت شايد از گرفتن "بهترين" تصميم جلوگيري كند. و حتي به نقطه مقابل يك تصميم خوب نايل شود. همانند مديران استبدادي، مديران دمكراتيك نيز به دوس دسته تقسيم مي‌شوند: يعني: آسان گير و دستوري.

مديريت آزاد يا عدم مداخله‌اي

در نوع آزاد مديريت، نقش مدير جنبي است و كارمندان حوزه‌هاي كاري خود را مديريت مي‌كنند؛ بنابراين مدير از وظايف كنار ميرود و اقدامات ناهماهنگ رخ مي‌دهد. ارتباطات در اين نوع افقي است. بدين معني كه در هر دو سو يكسان است، هرچند در قياس با ساير انواع ارتباطات كمتري رخ مي‌دهد. اين نوع مديريت در گروههاي حرفه‌اي و خلاق كاركنان بهترين حالت را ارائه مي‌دهد، هرچند اكثرا عمدا رخ نمي‌دهد و خيلي ساده ناشي از يك مديريت ضعيف است. اين نهايتاً به تضعيف تمركز كاركنان و گم كردن هدف ختم مي‌شود، كه كم كم به نارضايتي هرچه بيشتر و تصويري ضعيف از شركت ختم مي‌شود.

 

منبع: ويكي پديا

امتیاز:
بازدید: 42
برچسب:
:
[ 1397/2/26  ] [ ۰۵ ] [ modiriyat ]
[ ]
.: Weblog Themes By tibablog :.

درباره وبلاگ

مرجع آموزش جديدترين و بروزترين مطالب مديريتي